Gurvir Singh

ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਮਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਉਸਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਗ੍ਹਾ ਛੋਟੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੁਪਨੇ ਕਦੇ ਛੋਟੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।

ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਘੜੀ ਅਮਨ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਘਰ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਸਨ।

ਹਰ ਰਾਤ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਜੇ ਇੱਕ ਰਹੱਸਮਈ ਪਰਛਾਵਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਹਵੇਲੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਰਾਜ਼ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸੱਚਾਈ ਆਈ ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਕਈ ਵਾਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸੁਪਨਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਿੰਮਤ ਵੱਡੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਨਦੀਪ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮਿਹਨਤ, ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੋਟੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਛੋਟਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।

ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਪਿੰਡ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਵਾਲੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਗਲੀ ਤਾਂ ਓਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਲੋਕ, ਉਹ ਰੁੱਖ, ਉਹ ਦੁਕਾਨ ਅਤੇ ਉਹ ਬਚਪਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਣਾਈ।

ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਬਲਵੀਰ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਉਸ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਕੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਗਲੀ ਦੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਵੀ ਪਛਾਣ ਗਈਆਂ — ਪਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਬਦਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।